Ovenschotel met fondant-koolraap en winterpostelein

Blokjes koolraap langzaam garen in heel ruim boter. Ik was er zelf niet op gekomen! Met koolraap werd het hier stamppot met witte kool of gemengde groentegerechten zoals groentesoep of macaronischotel. In zijn eentje vond ik koolraap wat heftig. Maar deze suggestie, uit het nieuwe kookboek van Ottolenghi met Ramael Scully, gaf weer eens een nieuwe draai aan deze oude groente. De blokjes worden een uur gebakken en verdwijnen daarna nog in de oven met onder andere kaas en room, afgemaakt met broodkruim met citroenrasp en groene kruiden.

Polenta met kaas en rucola; beugelpolenta

Beperkingen in de keuken zijn altijd leuk: het is een sport om oplossingen te vinden. De aanleiding voor dit gerecht was niet voor iedereen even leuk. Oudste heeft een nieuw stuk beugel in zijn mond, dus kauw-arm eten was het devies. Als het dan lukt om iets te maken dat je zelf lekkerder vindt dan je normale eten, dan weet je dat je op het goede spoor zit.

Pompoen-rode linzensoep

Smaak opbouwen. Daar draait het altijd om bij soep. Zoals mijn opa vroeger zei "Es kommen Gäste. Gib Wasser zur Suppe", zo werkt het natuurlijk niet! In soep hoort geen water, in soep hoort smaak. Andersom, als er al veel smaak in de soep zit, ja, dan kan er natuurlijk best wat water bij.

De smaak komt in deze soep, zoals op mijn blog eigenlijk altijd, uit de groenten. Ik houd niet van pompoensoep die weeïg of alleen maar zoetig smaakt, voor mij moet er onder het zoet van de pompoen een stevige basis liggen. Die maak ik met ui, knoflook, wortel/pastinaak, selderij en prei. Minder kan ook hoor, maar ui of prei en wortel gebruik ik altijd.

Ook de rode linzen hebben een mooie smaak van zichzelf. In deze soep komt die prima tot zijn recht naast de groenten. Specerijen zoals piment, kerrie of komijn/koriander zouden erbij kunnen maar vaak laat ik rode linzen juist zonder specerijen. Ik vind hun eigen smaak al lekker genoeg.

Als ik tijd heb snijd ik alles mooi in blokjes zodat je deze soep ook zonder pureren kunt eten. Heb ik weinig tijd, dan ligt binnen vijf minuten met wat schil- en hakwerk de halve groentela in grove stukken in de soeppan. Dat werkt ook. Dan pureer ik de soep helemaal fijn. Ook voor gladde soep zijn liefhebbers te vinden.

Dit recept is echt een dagelijks recept bij ons thuis. In het pompoenenseizoen kook ik een dergelijke soep een a twee keer per maand. Altijd in een grote voorraad. In 800ml-potten bewaar ik de groente, gekookt met weinig vocht, zowel in de koelkast als in de vriezer. Een ideale basis voor een snelle soep op werkdagen. Af te maken met wat er verder net in huis is. Ajvar, gekaramelliseerde groenten, restjes pasta of granen, kruiden, croutons, alles vindt zijn weg naar deze soep.

Voor de blog van vandaag echter proefde ik eerst maar eens de basisvariant. Gekookt met veel groenten en weinig water. Voor de helft gepureerd. En echt, hij is al lekker genoeg zoals hij is. Gegarneerd met tuinkers, gewoon omdat die toevallig in het groentepakket zat, maar zelfs zonder tuinkers: helemaal goed.

Pompoen-rode linzensoep
voor ongeveer 16 porties

Ingrediënten

2 uien in kwartringen
1 wortel, in smalle kwartjes
1 pastinaak, in blokjes
200 gram selderij, in blokjes
1 prei, in kwartreepjes
2 grote knoflooktenen, grof gehakt
naar wens wat gember of rode peper
1 pompoen van ongeveer 2 kilo, geschild en in stukjes 
300 gram rode linzen
1 bouillonblokje

Bereiding
1. Fruit de ui aan. Laat deze even goed zachtbakken. Voeg dan na elkaar de overige groenten toe. Voor de smaak is het lekker als je daar even de tijd voor neemt, zodat alles al wat gebakken is voordat er water bij gaat. Voeg als laatste de rode linzen toe en giet aan met water of bouillon tot alles net onder staat. Laat tien minuten koken. Er is dan weinig vocht over.
2. Dit mengsel vul ik af in potten. Wil je de soep meteen eten, pureer dan geheel of gedeeltelijk, voeg nog wat vocht toe indien nodig, breng op smaak met peper en zout of kruiden, en garneer naar keuze.

Meer inspiratie
Om op deze eerste oktober goed het herfst-kookseizoen te beginnen hebben we weer met een aantal foodbloggers gezamenlijk varianten op een recept bedacht. Zin in andere pompoensoepen? Laat je inspireren. Het koude seizoen is lang genoeg om het hele rijtje af te gaan in de keuken. Veel plezier!

Miss Foodie kookte Geroosterde pompoensoep met dukkah
Bij Eten uit de Volkstuin vind je Pompoensoep met kokosmelk
Antoinette kookte Luie pompoensoep met sumak en pittige crackers
Bij Homecookingdept vind je Herfstige wortel-pompoensoep met geitenkaascreme voor luie hobbykoks
En Gereon maakte Smoky pompoensoep.

Daar zit voor iedereen iets tussen!

Aardappelsalade met pesto

De nieuwe aardappels zijn altijd weer een feestje waard. Dit keer wilde ik me laten inspireren door Yotam Ottolenghi. Hij mengt de aardappelstukjes nog warm met een pesto van basilicum en peterselie, en voegt later nog munt toe. De inkoop verliep wat stroef (basilicum wilde niet lukken) en ik vond zijn recept te zwaar. 200 milliliter olie op 800 gram aardappels - dat gaat me te ver.

Maar goed. Een feestje moest het natuurlijk wel worden, want de eerste Frieslanders uit Werkhoven lagen bij de Landwinkel. Ik maakte dus pesto met wat er was: zonnebloempitten, oude kaas, knoflook en peterselie. Voor het oog was het feestje al begonnen!

Toen ik de aardappelen (goed geschrobt, gestoomd en in kwarten gesneden) zo zag liggen kon ik het toch niet laten om eerst wat azijn en zout te gebruiken. Ze zuigen dat dan op. Het zullen mijn roots wel zijn, bij Kartoffelsalat is dat ook waar je mee begint. Daarna mengde ik de pesto erdoor.

Aanvankelijk vond ik het een beetje raar smaken, het mengde niet goed en ik vond de smaak van de nieuwe aardappel een beetje verdwijnen. Maar na een uurtje was het wonder weer gebeurd en werd het een groot feest. Ja, recepten voor aardappelsalade zonder wachttijd zal ik nooit begrijpen. Die extra tijd heb je toch nodig. De smaak verandert totaal als de salade een uurtje heeft kunnen intrekken. Bij een gedeelte heb ik ook nog wat yoghurt laten meetrekken voor de smeuïgheid, maar de jury vond toch het origineel lekkerder. Op het laatst mengde ik er nog wat munt doorheen en een pietsie extra olie.

De gepocheerde kwarteleitjes van Yotam werden bij ons gewoon een gekookt biologisch ei. Goed verse groene sla erbij, en klaar is je maaltijd voor een warme dag. Wij aten dit in het Tourweekend. Wat een feest was dat in Utrecht zeg! Een prima match met dit maaltje.

Mollema op de Rubenslaan

Aardappelsalade met pesto

Ingrediënten
30 gram geraspte kaas en 30 gram zonnebloempitten
flinke hand peterselie
50 ml olijfolie of iets meer
azijn
zout
800-1000 nieuwe aardappels
wat munt
evt nog wat extra olijfolie of wat griekse yoghurt
ei per persoon

Bereiding
Maak pesto van de kaas, zonnebloempitten, peterselie/basilicum en olie. Kook de aardappelen beetgaar. Snijd ze in stukken en meng ze nog heet eerst met een paar eetlepels witte wijnazijn en wat zout, daarna snel met de pesto. Laat dit goed intrekken. Is het te droog, voeg dan nog een klein beetje olie of yoghurt toe. Meng er voor het serveren nog wat munt door, en serveer op een hete dag met wat gekookt ei en groene sla.

Snijbieten-stoof

Het is een schitterende groente, snijbiet. Als je eerst leest dat Ottolenghi ermee wegloopt, terwijl je er alleen maar heel af en toe je ravioli's mee gevuld hebt, dan is de kennismaking daarna natuurlijk beladen. Bij Yotam Ottolenghi is het Chard voor en Chard na. Zou het echt zo'n topper zijn? En in welke recepten komt ie tot zijn recht? Uit Duitsland kende ik deze groente wel als 'Mangold'. Jarenlang moeilijk te krijgen, met een prachtige beetje zilte, intense smaak. Iets zurigs ook. Echt anders dan spinazie bijvoorbeeld, dat veel zachter van smaak is. Ook de anatomie is anders; de stelen zijn heel stevig.

Bami van Es: een basisrecept

Het is nu een paar maanden geleden dat deze bami zijn intrede deed in ons gezin. Esmée blogde een onschuldig uitziend doosje met wat noedeltjes erin, en ons hele gezin raakte hooked. Het is een snel, makkelijk recept. Echt de basis. Je kunt er alle kanten mee op maar het is zo basis dat het eigenlijk het lekkerst is zonder veel veranderingen. Denk ik. Ik heb hier weergegeven hoe het na een paar keer bij ons gekookt wordt, uit het hoofd, dus niet meer exact precies zoals bij Es. Kijk vooral daar als je het origineel wilt lezen.

Tofu snel en lekker

Tofu. Je kan het eten. Maar menig kok is daar toch wel even zoet mee, om tofu snel en lekker klaar te maken. Marinades, wel of niet nog een keer persen, fijne blokjes, of toch maar plakjes, veel olie of weinig olie, tapioca- of maismeel voor het bakken.... alles is hier al weleens geprobeerd.

Groente-clafoutis met bietjes, rode kool, spruitjes en zoete aardappel

De dagelijkse keuken blijft iets heel anders dan rustig in het weekend in Zen-modus samen een gerecht bereiden. Aan het eind van de week keek ik tegen dit treurige hoopje aan. Twee ons spruitjes uit het groentepakket dat ik bij de Eettest had gewonnen. Wat doe je daar nou mee. In ons eigen groentepakket hadden vorige week vijf of zes lekkere bietjes gezeten, maar dat is te weinig om de oven aan te gooien (ik pof ze meestal). De andere bietjes en de rode kool waren grotendeels in mijn lunchsalades verdwenen. Alleen de zoete aardappel komt uit de voorraad. Die had nog wel wat langer kunnen liggen.

Koekjes van gierst en raapsteeltjes

Dit was een snelle voltreffer. Een rest gare gierst, het allereerste bosje raapstelen uit het Beterbio-pakket en een kwartiertje tijd. Ik maak dit soort koekjes of fritters vaker. Vanwege de raapsteeltjes (en vanwege de tijd) heb ik dit recept heel simpel gehouden. Hun smaak komt mooi uit zonder tierelantijnen.

Kaiserschmarrn

Kaiserschmarrn op een boerenbont bord. Zomaar op een zonnige middag in maart in Utrecht. Daar klopt natuurlijk helemaal niets van. Kaiserschmarrn hoor je hoog in de bergen te eten.

Hartige taart wilde spinazie - pompoen - ingelegde citroen

 Het was zondag, en weer tijd voor spinazietaart. Ontelbare varianten kun je zien langskomen. Ik had in de Dikke Vinazza, een lief kado van Marie, een leuke smaaksuggestie gevonden. Oorspronkelijk voor de bereiding van snijbiet, maar dat is natuurlijk prima te gebruiken voor wilde spinazie.

Tempelsoepje: vegetarische noedelsoep

Een heerlijk kommetje vol noedels en groentes waar een smaakvolle bouillon over geschonken wordt. Ik trok de bouillon zelf van kombu en gedroogde paddestoelen, maar een iets snellere versie met klare bouillon is natuurlijk ook lekker.

Wintercouscous met specerijen en groente

Een stevige winterzon scheen er vandaag in mijn keuken! Voor de foodblogswap kon ik terecht bij Sowyen van de blog atsowyens.blogspot.nl. Ik koos na lang rondsnuffelen en zoeken een gerecht dat paste in onze vegetarische manier van eten. Bij Sowyen heet het Volkoren couscous met tomaat. Maar nu zitten we hartje winter, dus ik ging te rade bij de groentevoorraden en zag dit:

Simpele soep en een leuke avond: Witte bonen-groene kool-soep

Je moet alles een keer meegemaakt hebben. Dus toen mij een uitnodiging bereikte voor de Nationale Eettest van BNN aarzelde ik niet lang. In het ergste geval zou ik een hele avond moeten wachten en heel laat thuis zijn. In het beste geval had ik een kijkje achter de schermen gehad op een plek waar ik anders nooit kom, een hoop geleerd en weer wat gezichten gekregen bij bloggers die ik alleen van naam ken. Tegenwerpingen dat je dan vooraan komt te zitten of zelfs op camera geïnterviewd wordt wimpelde ik weg. Natuurlijk zit je ergens hoog midden achter, en natuurlijk worden er alleen maar voorgekookte interviewtjes gehouden.

Koolrolletjes met linzen

Linzen zijn geweldig. Ik ben ermee opgegroeid, en nu groeien mijn kinderen ermee op. Ze zijn versatiel, voedzaam, en ook nog eens heerlijk van smaak. De plant komt uit warmere streken als Azië en het Middellandse Zee-gebied. Langzaam heeft hij zijn weg gevonden, en nu vind je hem in heel veel traditionele streekgerechten. In Schwaben heb je de speciale “Albleisa” die traditioneel met Spätzle worden gegeten. De droge grond van de Schwäbische Alb is goed geschikt voor deze plantensoort. In dit gerecht combineer ik ze met kool en wat bechamelsaus. Ik kocht een kleine maat linzen bij de Turkse supermarkt, die hebben mijn voorkeur. Maar je kunt iedere maat (en kleur) gebruiken voor dit gerecht.

Aardappelpizza

Het idee voor deze pizza kwam van Anouk van Heel Holland Bakt. Zij gebruikte paarse en gewone geelwitte aardappel. Ik heb niet gezocht naar haar recept maar ben zelf aan de slag gegaan. Er moesten wat voorraden op, waaronder een partijtje Roseval-aardappels.

Coleslaw met regenboogwortels

Deze salade is een heerlijke verrassing. Je gooit een flink zure dressing zonder enig extra zoet bij wat fijngesneden en geraspte wintergroenten. Je laat het even staan, of niet, als je niet kan wachten. En dan heb je een superlekker bijgerecht dat ook als losse salade zijn mannetje staat. Al dat zuur brengt alleen maar de natuurlijk zoete smaak van van de groentes beter uit, de mayonaise en de karnemelk doen de rest om alles romig met elkaar te verbinden.

Salade van paarse spruitjes met cranberry en hazelnoot

 

Een onverwacht en opvallend zoete en milde smaak hebben ze, de paarse spruiten. Als je ze kookt blijft er van de kleur niet zoveel over; een goede reden om eens een salade te maken.

Bladgroente-recepten

 

Sommige mensen hebben er geen problemen mee. Net als deze schapen op de zeedijk bij Noordpolderzijl. Gewoon, iedere dag gras. Maar na de zesentachtigste keer andijviestamppot of spinaziepasta kwamen hier toch de verzoekjes de keuken binnenwaaien. Natuurlijk wilden de heren liever helemaal geen bladgroente eten, maar ja, maar ja, tsja, dan waren ze aan het verkeerde adres. Zoals jullie weten schrijf ik nooit over 'gezond' eten omdat ik niet van claims houd. Maar meer groente eten, en meer specifiek meer bladgroente eten, dat is hier in huis een doel.

Boerenkoolsoep

Misschien een beetje raar om van boerenkool de eerste keer geen stamppot te maken. En ook geen 'kale chips' of groene smoothie - maar gewoon soep. Ik was bezig aan een groentela-legingsactie en ik trof nog een staartje selderijknol aan plus 100 gram eenzame boerenkool in een plastic zak. Dit is dus een recept om restjes te verwerken. Ze krijgen bij mij een tweede leven, vaak voor de lunch op het werk.