Aardappelpizza

Het idee voor deze pizza kwam van Anouk van Heel Holland Bakt. Zij gebruikte paarse en gewone geelwitte aardappel. Ik heb niet gezocht naar haar recept maar ben zelf aan de slag gegaan. Er moesten wat voorraden op, waaronder een partijtje Roseval-aardappels.

Onze no-knead pizzabodem

Deze variant op no-knead-deeg is hier in huis de favoriete pizzabodem geworden. Elastisch, smaakvol, luchtig. Met gewoon deeg hoef ik niet meer aan te komen. Het deeg wordt heel lang van te voren (zeker 24 uur) gemengd en staat al die tijd bij kamertemperatuur. Daardoor is er maar heel weinig gist nodig. Ik gebruik niet alleen maar witte bloem, maar een mengsel met gebuilde tarwebloem en wat volkoren semolina. Kun je die niet krijgen, neem dan gewone semolina.

Stromboli

Gisteren aten onze zoons tot onze verbazing zomaar tofu (wel de speciale van de Toko, daar doe ik wel een aparte blog over een keer. Met stokjes ook nog.) En vandaag gingen we door met nieuwe recepten, en wel een recept voor Stromboli. Stromboli is een opgerolde pizza die in stroken gesneden in de VS furore maakt als borrelhapje. Dan vaak met veel vleeswaren. Deze is vegetarisch en wat mij betreft had ik het beleg wat te veel naar de kindersmaak gelaten. De volgende keer maak ik een volwassen variant met meer peper, ansjovis, tonijn of makreel, paprika, olijven... met wat meer pit kortom. De uiteinden waren trouwens heerlijke broodjes die met een likje roomboter nog lekkerder smaakten.

Ik las op een Amerikaanse blog getiteld 'Dinner, a love story' die gaat over iedere dag voor je gezin koken (wat daar nogal revolutionair is) over een idee om 30 dagen achter elkaar een nieuw recept te koken. Ze had het nog afgezwakt voor haar lezers om het haalbaarder te maken naar 7 dagen. Ik vreesch dat het hier bij 2 dagen blijft, maar leuk is het toch! In deze pizzavariant is het deeg veel meer gevarieerd gegaard dan bij een normale pizza. Van knapperig aan de buitenkant tot zacht maar wel gerezen aan de binnenkant met alles er tussen in. Lekker! Echt uit het vuistje eten voor de buis (wat wordt gesuggereerd bij het oorspronkelijke recept) wordt mij te veel een knoeiboel, wij hebben het gewoon aan tafel gegeten.

De titel van dit gerecht is een leuke herinnering aan een toch wel zwaar spectaculair natuurfenomeen dat we zowaar binnen Europa kunnen bewonderen. (Bij de link vind je nog meer foto's). Ik moet ook meteen aan Sophia Loren denken, was het niet een film?

Stromboli

Ingrediënten

Deeg
500 gram bloem, of een mengsel van bloem en volkorenmeel of gezeefd volkoren meel
ruim 300 ml water
een theelepel suiker
een halve eetlepel gist
een halve eetlepel zout
een scheut olijfolie (paar eetlepels)

Saus
olijfolie
teen knoflook
blik tomatenstukjes
evt. wat tomatenpuree

Beleg
 300 gram ontdooide spinazie uit de vriezer
1-2 bollen mozarella
wat geraspte kaas
gedroogde italiaanse kruiden
een ui in ringen
worst naar keuze
ansjovis, tonijn of makreel uit blik
olijven
peper

Bereiding

1. Roer de gist en de suiker door het water dat je tot 37 graden (handwarm) hebt verhit. Voeg na een paar minuten ongeveer de helft van het meel/bloem mengsel toe, roer kort door, en laat dit een uur staan. Voeg dan het zout, de rest van meel/bloem en de olijfolie toe en kneed tot een soepel deeg. Dit deeg kan je nog een keer laten rijzen of in geval van haast meteen verwerken.

2. Terwijl het deeg rijst maak je de tomatensaus. Neem een behoorlijk hoge pan (vanwege tomatenspetters straks) en laat de knoflook kort fruiten in een scheutje olijfolie en voeg dan de tomaten met sap toe. Laat het mengsel aan de kook komen en dan op een zacht vuur een half uur inkoken.

3. Rol het deeg uit, ik doe het in twee gedeeltes zodat ik twee rollen krijg. De helft van het deeg is ongeveer uit te rollen  tot het formaat van een standaard bakblik. Is het te elastisch, laat het dan even rusten of rol wat minder dun uit.

4. Besmeer het deeg dun met tomatensaus en beleg het daarna met ingrediënten naar keuze. Knijp de spinazie goed uit voor gebruik. Rol de plak deeg voorzichtig op, hevel hem over op een bakblik en bestrijk hem met olijfolie.

5. Bak de rol, afhankelijk van de dikte, 30-60 minuten in een oven van 175 graden en bestrijk hem vijf minuten voor het einde nogmaals met olijfolie.

....Hier bleef er weinig van de twee rollen over!

Snelle pizzabroodjes

Vandaag een recept dat amper een recept mag heten. Meer een lifesaver voor als je echt, echt geen zin hebt om te koken, echt, echt geen zin/geld hebt om iets kant en klaars te halen en daarenboven toch nog je kinderen blij wilt maken.

Eigenlijk wilde ik eerst wat serieuzere gerechten op deze blog zetten voordat ik met de snelle happen kom, maar als beginnende blogger zit je vast aan wat er aan foto's en tijd beschikbaar is. En aan wat je die week nou eenmaal gegeten hebt. Pizzabroodjes dus.

Ze geven me wel de gelegenheid om hier te beginnen over de food waste movement. Een beweging waar ik heel erg van geporteerd ben. Idee is dat je probeert om zo min mogelijk voedsel weg te gooien. In de praktijk komt het erop neer dat je alle resten bewaart. Als je ze invriest heb je wat meer tijd, maar zet je ze gewoon in de koelkast dan zul je toch niet al te lang moeten wachten om die resten weer een goede bestemming te geven. De volwassen variant van het pizzabroodje is hier uitstekend voor geschikt:

Courgettes, van die lekkere kleine zwarte olijfjes en een paar semischrompelige kastanjechampignons hebben hun weg gevonden naar deze broodjes. Margarita is niet mijn dame als het op pizza aankomt.
Naast de genoemde restjes is er ook wat ui (in de lengterichting in schijfjes gesneden) op mijn broodje geland.

Op het verhaal van voedselverspillingsvermijding zal ik vast nog vaker terugkomen. Het is een ontzettend leuke aanjager van creatieve ideeën in de keuken. Je kan ook doelbewust resten vooruit koken. Niet alleen door dubbele porties te maken, maar ook door groenten te garen die je de volgende dag op een andere manier verder gebruikt. De mogelijkheden zijn eindeloos. Maar nu het recept, want als je een snel recept belooft, moet je niet pagina's vol gaan bloggen.

Snelle pizzabroodjes

ondergrond
pitabroodjes van de supermarkt (3 per persoon is al veel), doormidden gesneden

beleg
mozzarella of andere kaas
groenterestjes
olijven, kappertjes of ansjovis
vleeswaren restjes
ui in plakjes gesneden
goede extra vergine olijfloie en basilicum

voor de tomatensaus (voor zover je geen rest saus hebt):
1 el olijfolie
1 knoflookteen
1 blik tomaten
een takje oregano, een snufje italiaanse kruiden of een blaadje laurier uit de tuin

Bereiding
1. Warm de oven voor op 200 graden, eventueel met de grill aan.

2. Fruit de knoflook (naar smaak geknepen, geraspt of gesneden of zelfs heel gekneusd) kort in de olie, voeg de inhoud van het blik tomaten toe en laat een kwartiertje inkoken onder toevoeging van de kruiden. Duurt dit te lang, dan kan je wat tomatenpuree toevoegen om te binden en een lepeltje suiker om de korte kooktijd te compenseren.

3. De assemblage spreekt voor zich. Wij doen dat aan tafel, omdat de broodjes heel snel klaar zijn. Eigenlijk is het een soort gourmetten, alles in bakjes op tafel en beleggen met je handen...

4. Leg de belegde broodjes op een bakblik (ik gebruik een siliconenvel tegen lastige ingebrande vlekken) en bak ze in 4 minuten af. Houd ze goed in de gaten want de snijrandjes kunnen snel te donker worden. Garneer ze naar smaak met olijfolie of basilicum.

Vooraf serveer ik een soep (uit de vriezer natuurlijk) en ik zet wat rauwkost op tafel. Lekker snel klaar en weinig afwas...