Septembersla: rode kool, tomaat, rode biet en botersla

 

Dit is een recept dat maar heel kort te maken valt. Als je je tenminste in de keuken aan de seizoenen wilt houden. Tomaat heeft toch echt zon en zomer nodig om een mooie smaak te krijgen, dus die verdwijnt hier straks weer uit de keuken. Ook botersla uit het biologische groentenpakket zal in de winter verdwijnen. Veldsla of andere spruitende blaadjes zou de botersla nog kunnen vervangen.

In deze salade worden botersla en tomaat gecombineerd met rode kool en rode biet. Bietjes zijn er al langer, maar de rode kool ligt nu net weer vers in het schap. Na een zomer zonder is het een hernieuwde kennismaking. Rauw vind ik kool vooral lekker in saladecombinaties. Puur is hij te zwaar, tenzij hij wordt geblancheerd of gemasseerd zoals ons vakantiesouvenir, de Krautsalat van een paar weken terug.

Ik had van te voren geen plannen om te bloggen, maar het was zo leuk om te zien hoe het hele gezin van deze, toch redelijk apart ogende, salade smulde dat ik gauw met de laatste rest naar buiten ben getogen om in het septemberavondlicht nog even een foto te maken. Niets overheerst in deze salade. Knapperige rode kool, zachte sla, zure tomaat, die speciale zoetige aardse bietensmaak: het vult elkaar alleen maar aan. Naar smaak zou je ook nog wat rode ui kunnen toevoegen, eventueel even in water of azijn geweekt.

Septembersla
voor vier personen

een halve botersla
ongeveer 100 gram rode kool, fijngesnipperd
een bietje, rauw geschild en geraspt
twee tomaten, in kleine stukjes
eventueel een kwart rode ui in flinters, een kwartier in water met azijn geweekt
balsamicoazijn en goede olijfolie
wat grof zout en peper uit de molen
naar smaak wat blaadjes munt

Aspergesalade met sinaasappel en witlof

Het moest er eens van komen. Een rest asperges en geen soep. Om eerlijk te zijn was ik zo druk en in de war dat ik de eerste asperges van het seizoen had afgegoten zonder het vocht te bewaren.. ongekend! Wij maakten de afgelopen jaren eigenlijk standaard soep van het vocht. Maar goed, een reden om de beroemde comfort zone snel te verlaten.

Wintercouscous met specerijen en groente

Een stevige winterzon scheen er vandaag in mijn keuken! Voor de foodblogswap kon ik terecht bij Sowyen van de blog atsowyens.blogspot.nl. Ik koos na lang rondsnuffelen en zoeken een gerecht dat paste in onze vegetarische manier van eten. Bij Sowyen heet het Volkoren couscous met tomaat. Maar nu zitten we hartje winter, dus ik ging te rade bij de groentevoorraden en zag dit:

Coleslaw met regenboogwortels

Deze salade is een heerlijke verrassing. Je gooit een flink zure dressing zonder enig extra zoet bij wat fijngesneden en geraspte wintergroenten. Je laat het even staan, of niet, als je niet kan wachten. En dan heb je een superlekker bijgerecht dat ook als losse salade zijn mannetje staat. Al dat zuur brengt alleen maar de natuurlijk zoete smaak van van de groentes beter uit, de mayonaise en de karnemelk doen de rest om alles romig met elkaar te verbinden.

Salade van paarse spruitjes met cranberry en hazelnoot

 

Een onverwacht en opvallend zoete en milde smaak hebben ze, de paarse spruiten. Als je ze kookt blijft er van de kleur niet zoveel over; een goede reden om eens een salade te maken.

Hollandse garnalen - hoe je ze kunt eten

Olijfolie, citroensap, peterselie, zout en peper op een zelfgebakken boterham

Garnalen. Wat zit daar toch een smaak aan! Als enige garnaleneter in ons gezin koop ik af en toe een onsje, of twee, en dat verorber ik dan keurig binnen de 24 uur dat ik een geopende verpakking kan bewaren. Bij voorkeur simpel aangemaakt op een verse zelfgebakken boterham.

Lauwwarme salade van gele bieten en zwarte linzen

Lichtroze, geel, diep oranje, felroze: deze salade begon met de fantastisch gekleurde “oerbieten” van de Landwinkel op Nieuw Slagmaat. In tegenstelling tot andere nieuwe oude rassen, zoals de regenboogwortels, is de smaak van dit wortelgewas niet minder uitgesproken dan het origineel. Ze geven vooral een mooie afwisseling in kleur. Het leuke bij salades is daarnaast dat ze geen of amper kleur 'lekken'. Daardoor krijg je niet de standaard roze kleur van andere bietensalades.

Wintersalade meiknol-wortel-rode biet en zure haring

Het wordt al schitterend mooi buiten, maar het aanbod aan groenten is nog winters: veel knollen en wortels. Die twee moeten een beetje in harmonie worden gebracht, de zon met de bewaargroentes. Daarom een heel kleurrijke salade die je ook prima buiten kunt eten!

Makreelremoulade

 Dit recept was een frisse verrassing. Ik had een hele gestoomde makreel in huis, die heb ik wel vaker, en meestal eindigen ze in vissmeersels. Maar makreel is erg vet van zichzelf en daarom zocht ik verder. Of eigenlijk, ik liep tegen dit recept aan zonder te zoeken. Ik lees regelmatig de Guardian op internet. Het zijn niet de minsten die daar hun recepten publiceren. En jawel hoor, net deze week had Nigel Slater recepten voor gerookte vis.

Bietencarpaccio

Hoeveel bietensalades kan een mens bloggen? Ik geloof dat dit de vierde wordt. Aanleiding was een bezoekje aan Nieuw Slagmaat, een boerderij met Landwinkel in onze buurt. Wij wonen aan de rand van de stad en met tien minuten fietsen staan we op een boerenerf met een stal vol Echte Koeien. Verder hebben ze fruitteelt, een paardenstalling en ze verkopen producten uit de regio. Wij eten dus aardappelen en uien uit Werkhoven en rundvlees uit het Kromme Rijndal.

Bietensalade met feta en walnoten

Witte bonensalade

Dit is een ongewone salade die ik enorm kan aanbevelen. Bij mijn rondje kookboeken-voor-het-slapen-gaan las ik het recept in het Groentekookboek van Jane Grigson.

Salade van rode biet met ansjovisdressing

Op zoek naar inspiratie voor de nieuwe oogst rode bieten kwam ik uit bij een oude getrouwe. Het groenteboek van Jane Grigson is nu al meer dan dertig jaar ononderbroken verkrijgbaar. Het zit heel goed in elkaar, met voor iedere groente een eigen hoofdstuk. Daarin naast algemene informatie ook altijd een stel gedegen recepten uit verschillende landen. Voor de biet natuurlijk de obligate Borsjt, een gratin en iets met room en appel dat als "Nederlandse variant" werd gebracht. En deze salade uit de Provence.

Broodsalade

 In Italië mag je geen brood weggooien. In Japan geldt hetzelfde taboe voor rijst. Ik zie nog voor me hoe de dierbare Japanse moeder van een goede vriendin na het avondeten geroutineerd de azijn en nori pakte. Ze maakte dan rijstballen, de equivalent van een Nederlands boterhammetje voor onderweg. Mooi om te zien.
In Italië wringen de huisvrouwen zich dus in bochten met plakken, stukken, blokjes of kruimels brood. In de kookboeken dan hè. De lenige, donker gebruinde, dames die ons sinds 1 augustus tegemoet komen op de wandelpaden hebben nergens problemen mee. Die snateren druk terwijl ze oog in oog staan met de gletsjer van de Marmolada en nemen honden, echtgenoten, kinderen, baby's, picknickkleden mee. Die zitten echt niet in over broodkruim.
 

Komkommersalade

Een keer per jaar ga ik van de radar. Dan is het tijd voor het jaarlijkse weekend met de Dames. Afgelopen vrijdag was het zover; we verzamelden ons voor de reis die dit keer naar Drente voerde. Een huisje in het groen, vogeltjes, stilte. Geweldig.

Aardappelsalade

Mensen, het is zó groen buiten! Zo gróen! En op de markt tuimelen de primeurs over elkaar heen. Ik krijg ze niet allemaal in de blog geperst. Je moet erover schrijven voordat ze op hun top zijn. Bij de asperges red ik dat niet meer. Die moeten wachten tot 2014. Vandaag: de nieuwe aardappel.
Eigenlijk is een klontje boter en wat zout alles wat een nieuwe aardappel nodig heeft. Bij ons thuis vroeger vaak gecombineerd met kruidenkwark (waarover later meer). Als het allerbijzonderste eraf is kun je ook aan aardappelsalade gaan denken. Dan wel in een heel pure variant, zonder een heel arsenaal aan extra's.