Basler Leckerli

Een fris koekje dat veel mensen kennen van vakantietijd in Zwitserland, maar dat toch ook dicht bij winterse Lebkuchen komt. Jaren geleden had ik het al op mijn verlanglijstje gezet. In de tijd dat je nog recepten uitprintte en verzamelde in een map. Op het printje staat zelfs nog een datum, medio december 2004. December 2004 -  die Kerst zonder alcohol toen net de misselijkheid wat begon op te trekken. Toen we hoop kregen dat deze zwangerschap ons tweede kind zou brengen. De zoon die toen ik voor het eerst in 2023 de Leckerli bakte net zijn rijbewijs had gehaald.

En die de voorkeur geeft aan de oude vertrouwde Gutsle-soorten, de soorten waarmee hij is opgegroeid. Ik heb nog een foto hoe hij met zeven maanden aan een 'Anisbrötle' sabbelt.

Vanillekipferl, Ausstecherle, Albertle
Zimtstern, Zucherlebkuchen, Chocoladeschäumle
Springerle, Leckerli, Vanillebrötle

Ik heb het recept wat verbouwd en versimpeld (sukade, oranjesnippers of citroensnippers doe ik naar gelang het aanbod, suikersiroop weggelaten en de verhoudingen wat aangepast zodat er naast rozijnen alleen honing als zoetstof wordt gebruikt). Ik weet niet of het exact de smaak heeft van de zakken die je in Zwitserland koopt, maar met heel veel amandelen en wat volkorenmeel en relatief weinig zoetstof jaagt het mijn suiker niet al te erg op en ja, het komt toch wel in de buurt van de bekende varianten. 

Zo kwam een bak-aspiratie na 19 jaar alsnog tot uitvoering. En wat is er veel gebeurd in die jaren. Tussen het Anisbrötle en het rijbewijs. Tussen Balkenende en Wilders-ellende. Tussen vier grootouders en nu nog eentje, opa Willem, die ons weer kerstbrood met koffie bracht op kerstochtend.  

Basler volkorenleckerli

(aangepast van recept uit 2004 van de Weihnachtsbäckerei met de kookglazuur uit 

Classic German Baking van Luisa Weiss)

Ingrediënten

100 gram oranjesnippers, sukade of een combinatie

80 gram krenten

2 eetlepels bruine rum

250 gram honing

110 gram gehakte amandelen

110 gram gemalen amandelen

195 gram volkorenmeel

1/2 tl kaneel

1/4 tl gemalen piment

1/4 tl gemberpoeder

een mespuntje foelie

een mespuntje gemalen kruidnagel

(alternatief: ruime theelepel zelfgemaakt Lebkuchen- of speculaaskruiden)

5 gram potas (kaliumcarbonaat)

1 el melk

Voor het glazuur:

50 gram poedersuiker

2 el water

Bereiding

1. Meng de krenten met de oranjesnippers, sukade en de rum en laar ze zo mogelijk een tijdje trekken (30 minuten of overnacht).

2. Zet een blik klaar met bakpapier. Warm de oven voor op 175 graden boven/onder. Verwarm de olie zodat deze goed vloeibaar is (hoeft niet al te warm, afhankelijk van het type honing).

2. Meng ondertussen de amandelen, bloem, zuidvruchten en alle specerijen. Roer de potas aan met de melk (ik gebruik hiervoor een eierdopje). Vervolgens kneed je met de hand op het aanrecht of in de machine met de bisschop een samenhangend honingdeeg. Laat het deeg minimaal een paar uur staan, een paar etmaal in de koelkast kan ook.

3. Rol het deeg uit in een grote rechthoek en leg hem op het blik. Bak ongeveer 20 minuten.

4. Verwarm ondertussen de poedersuiker en het water voor het glazuur in een steelpannetje totdat er grote bellen ontstaan. Probeer dit tegelijk met het aflopen van de baktijd klaar te hebben, zodat je het glazuur meteen over de plaat kunt verdelen zodra deze uit de oven komt. Snijd dan in rechthoekjes en breek in stukken nadat de plaat compleet is afgekoeld. 

5. De Leckerli kunnen tot 2 maanden worden bewaard in een goed afgesloten blik.

14e eeuws, uit een Armeens klooster in Turkije

Buchweizentorte: taart van boekweitmeel en hazelnoten uit Zuid-Tirol

 

Een traditioneel gebak, eigenlijk meer 'Kuchen' dan 'Torte' uit een tijd dat noten en boekweit een stuk makkelijker voorhanden waren dan witte bloem en witte suiker. Nu eens niet met heel veel extra specerijen zoals de (uiterlijk wat gelijkende) Zwitserse Rüblikuchen. Het licht notige van boekweit wordt door hazelnoten gesteund, met wat citroen en vanille erbij. De jam-laag geeft een extra zuurtje. Slagroom is er lekker bij! En daarnaast herinnert het ons aan een landschap zo mooi, tochten zo prachtig, bergen zo overweldigend.. vakanties om bij weg te dromen.

Rabarber met Skyr en zelfgebakken kruimels

Een mooi kruimelmengsel, romige zuivel en die smaak van rabarber zoals alleen rabarber kan smaken. Ik kwam op het idee door Tim Spector, een geneticus gespecialiseerd in het microbioom, die op Instagram een bondje sloot met een van mijn favoriete koks, Hugh Fearnley-Whittingstall. Daar rolde een prachtig receptje uit waar ik me al op verheugde in de trein. Het is snel in elkaar te draaien terwijl de rest van het eten op staat. Ik reis tegenwoordig weer best vaak voor mijn werk, de forensroutine is terug. Dromen over een mooi receptje terwijl je over het prachtige Groene Hart uitkijkt is een prima manier om de hectiek van de dag te laten zakken!

Dresdner Eierschecke

Meestal begin ik een blog met een korte omschrijving - maar in dit geval kreeg ik een keiharde opdracht: als je naar Dresden en de Lausitz gaat moet je absoluut Eierschecke proeven! Die opdracht kwam van M, die er als kind vakanties had doorgebracht. Dan is zo'n opdracht een bevel. Dus dat die 'Eierschecke' een frisse Kuchen is met drie lagen: een lichte gistbodem, een dunne kwark-limoen-laag en bovenop een romige en luchtige gele laag die tussen een pudding en eierschuim in hangt: dat is in dit geval secundair. Wat M zegt is wet. 

Langzaam gestoofde bonen

 

Bonen, gestoofd, met veel smaak van het begin tot het eind! Het idee kwam van een Grieks pakje bonen. In mei 2019 waren we op de Peleponnesos. Alleen de boodschappen en de verpakkingen al zijn een feest als ik op vakantie ga koken. Ik zag in de winkel een hele serie peulvruchten en maakte foto's van de recepten achterop. Een deel puzzelde (en kookte) ik uit ter plekke, en er gingen ook wat pakjes mee terug. Daar zaten Fasolia Elefantes tussen, die grote witte bonen die je hier bij elke Turkse buurtsuper kunt krijgen (en die ook op Turkse verpakkingen als Olifantenbonen worden aangeduid).

Sesamringen

 

Lekkere broodjes voor ontbijt of een ander moment van de dag? Wij zijn momenteel verslingerd aan deze sesamringen. Op veel plekken rond de Middellandse Zee kun je ze op straat kopen, telkens in een lokale variant. Ze hebben een elastische korst, mooi open kruim, en druivensiroop en sesam geven extra smaak en kraak. Ik bak ze met verse gist, dat hoeft niet, maar maakt het wel extra leuk. 

Chocoladeschuimpjes

 

Een licht schuimpje met een mooie volle chocoladesmaak, bros van buiten, zacht van binnen. Dat hoort in de mix van onze kerstkoekjes. Deze koekjes zijn gemaakt met eiwit, poedersuiker en pure chocolade. Eet je ze los, dan kan je ze vullen met ganache bijvoorbeeld. Daarvoor kan je ze wat platter maken. Laat je ze bol, dan zijn ze vooral lekker in combinatie met andere dingen. Door ijs, in een toetje met room of op een klassiek kerstbord zoals dat in Midden-Europa wordt geserveerd. In mijn hoekje met traditionele recepten vind je de recepten voor alle andere koekjes in deze verzameling. Met de klok mee vanaf linksboven: Albertle, Ausstecherle, Zuckerlebkuchen, Springerle, Vanillebrötle, Zimtsterne, Vanille-Kipferl. 

Zelfgemaakte vegetarische stukjes van tofu (vegan)

 

Als je tofu in stukjes scheurt en in de oven ongeveer drie kwartier laat bakken en uitdrogen, krijg je een basis voor een vegetarisch stukje waar geen supermarkt aan kan tippen. Je hebt helemaal zelf in de hand hoe je het kruidt, hoe ver je het laat bruinen of uitdrogen en er komt geen hulpmiddel of conserveringsmiddel aan te pas.

Harderwijk, augustus 2020

Wij gebruiken per keer twee blokken tofu, omdat je dat makkelijk op een groot bakblik kwijt kunt en het is fijn om deze vegetarische stukjes bij de hand te hebben. Ze komen altijd van pas en kunnen prima in de vriezer, mocht je ze niet binnen een paar dagen nog een keer kunnen gebruiken. Je kunt ze gebruiken in een roerbakgerecht, als vulling voor taco's, pitabroodjes of burrito, of als los onderdeel van een AGV-tje: aardappel, groente, vegetarische stukjes..

Eerste blik op Kampen na fietstocht vanaf Lemmer

Wat betreft de kruiden: ik geef hier ongeveer wat ik vond in een recept van Mark Bittman, niet uit zijn grote vegetarische kookboek, maar uit een recept dat ik ooit van hem heb bewaard voor een tacovulling. Hij vulde daarbij de taco's met een mengsel van deze tofustukjes en gebakken aardappel. Plus natuurlijk alle tacodingen zoals wat sla, avocado, zure room, iets pittigs enz enz. 

Uiteraard kan je zelf een andere combinatie van kruiden kiezen, er zijn heel veel smaakrichtingen mogelijk. Kardamom met citroen, mengsels zoals baharat of ras-el-hanout, kerrie, Chinese five-spice, alles kan.

Nog een opmerking over de illustraties bij deze blog: ik zie terugbladerend dat mijn fotoverzameling van de afgelopen maanden toch echt anders is door de Corona-situatie. Prachtige vakantiefoto's uit Harderwijk en Kampen, een wasrek dat is volgehangen door een zoon die wel bereid was om in het huishouden zijn bijdrage te leveren maar toch ook weer niet niet helemaal tot in de puntjes, en veel foto's in en om huis.

Utrechtse avondlucht in april

Helaas tussen de foto's ook, en daar kom je bij een blog over eten, over het leven, niet omheen, de foto van de tweede vader van mijn broer. Hij overleed in Amstelveen bij de eerste grote uitbraak daar aan Corona. Moge zijn nagedachtenis tot zegen zijn. Dankjewel Yacov, voor alles wat je voor mijn broer betekend hebt.

Zelfgemaakte vegetarische stukjes van tofu

Ingrediënten

2 blokken tofu, van 375 of 500 gram, net waar je ze koopt

1 eetlepel keukenzout

1 theelepel tijm of oregano

1/2 theelepel paprikapoeder

1 theelepel cayennepeper of naar smaak

1 theelepel kardamom, vers gevijzeld

1 theelepel komijn, vers gevijzeld

4 kruidnagels, vers gevijzeld

1 theelepel gedroogde pepers gevijzeld of in vlokken, naar smaak

zwarte peper uit de molen, naar smaak

1-4 knoflooktenen fijngeperst (aantal naar smaak, ik nam er een)

4 eetlepels appelazijn

6 eetlepels slaolie

Oventemperatuur: 175-200 graden

Bereidingswijze

1. Neem de tofublokken uit de verpakking en droog ze grondig. Dat kan door ze in plakken te snijden en te persen in een keukendoek, of door ze in te wikkelen in een keukendoek en het vocht eruit te wringen, of wat je daar zelf voor methode voor hebt gevonden. Scheur ze daarna in stukjes (en probeer niet al te veel kleine kruimels te krijgen).

2. Meng alle kruiden met de azijn en slaolie. Giet het mengsel over de tofu en verdeel zo goed mogelijk. Spreid de tofu uit over een bakblik of grote ovenschaal en bak in 2-3 x20 minuten in de oven bij 175-200 graden tot ze de gewenste structuur hebben bereikt. Schep om de 20 minuten om, vandaar de tijdsaanduiding in een veelvoud van 20 minuten. Koel af en bewaar afgedekt in de koelkast of gebruik meteen. 

Käsekuchen: Gebakken kwarktaart zonder bodem

Käsekuchen is een heerlijk frisse taart die vast onderdeel was van het taartenbuffet in onze jeugd. Het heeft niets uit te staan met de vette monsters die elders in de wereld onder 'cheesecake' worden geschaard. Er zit vooral veel eiwit in, suiker, maar verder weinig bloem of vet, en het aroma komt meestal van citroen en/of vanille. De taart kan met of zonder bodem van Mürbteig (Harde Wenerdeeg) worden gebakken, en vaak worden er rozijnen in verwerkt.

Doordat hij meestal door anderen werd gebakken en niet door mijn oma heeft hij altijd de aantrekkingskracht gehouden van het onbekende, onbereikbare. Zeker omdat in Nederland de kwark met een aanzienlijk hoger vochtgehalte in de winkel ligt. Ik dacht dus altijd dat ik dit soort taarten hier niet kan bakken. Soms nam ik bakjes kwark mee in de koffer, maar verder was schraalhans koning.

Dit jaar op al mijn Corona-rondjes volg ik hoe het blad uitloopt van deze prachtige rij eiken.

Ik moest vijftig worden, erg maar waar, voordat ik bedacht dat het laten uitlekken van kwark in een zeef met een theedoek voldoende is om de Nederlandse kwark droog genoeg te krijgen voor Duitse recepten. Dat ik daar niet eerder op gekomen ben! Laat het staan tot je 20% van het gewicht kwijt bent. Bij mij duurde dat een half etmaal ongeveer. Je kan heel makkelijk met de weegschaal uitvogelen of je al in de buurt van de 20% zit. Zet het geheel zolang in de koelkast zodat het niet te veel opwarmt.

De uitgelekte kwark meng je met ei, wat maizena, suiker en vanille of citroen. Er kan wat volvette zuivel bij, daarin is veel variatie mogelijk. Doorroeren, bakken. Moeilijker wordt het niet. Zoals je ziet had ik prachtige jonge rabarber van de markt, maar de taart kan ook zo worden geserveerd, met slagroom, als onderdeel van een taartenbuffet of prima als item op een mooi opgemaakt dessert met andere elementen (een rinse saus, iets krakends, iets volvets, wat fruit of chocolade).

Gebackener Käsekuchen
(voor een vorm van 24-26 cm doorsnede of een standaard brownievorm 21x28 cm)

Ingrediënten

800 gram kwark (1000 ml Franse magere kwark uit de supermarkt, 12 uur uitgelekt in zeef met theedoek uitgelegd op pan in de koelkast gezet)

100 gram slagroom (of creme fraiche of mascarpone of ricotta)

170 gram suiker

5 grote eieren

4 afgestreken eetlepels maizena

geraspte schil van een citroen (naar smaak, ik had een kleine oude citroen dus nam alle schil)

Voor de vorm: wat boter en gemalen amandelen (30 gram)

(voor de compote: een kilo jonge rabarber geroosterd met suiker en specerijen (kaneel, quatr'épices of wat je hebt), citroen- of sinaasappelschil naar smaak.)

Bereiding

1. Verwarm de oven voor op 180 graden hetelucht. Roer alle ingrediënten door elkaar met een garde in een grote kom. Je hoeft er geen lucht in te kloppen, dat zorgt alleen maar voor te veel 'rise and fall' wanneer de Kuchen eenmaal in de oven staat.

2. Vet de vorm in met boter, leg onderin een bakpapiertje. Strooi eventueel wat gemalen amandelen op de ingevette rand. Vul en bak gedurende 40-45 minuten. Keer de vorm als de bovenkant snel kleurt halverwege de baktijd een halve slag in de rondte.

3. Laat afkoelen in de vorm en serveer op kamertemperatuur. Lekker met compote en/of slagroom. Of gewoon met een goede kop koffie.

Bieten-tarte tatin met yoghurtsaus en komkommersla

Een robuust allemansvriendje, snel gemaakt. Een half uur snijden/fruiten/voorbereiden en een half uurtje bakken, dan schuif je al aan. Om twee uur na de kerk had ik een zak met een rest gepofte biet uit de vriezer gehaald. Nog geen idee wat het zou worden. Simultaan aan het ontdooien kon ik een plannetje maken. Het werd een bijna veganistisch maaltje (je kunt de yoghurt door geprakte bonen of kikkererwten met citroen vervangen, minstens zo lekker). En het bleek dus bij iedereen geliefd. Als ik alleen ben met de jongens is het handig als we allemaal hetzelfde kunnen eten.

Natuurlijk geven ze wel allemaal hun eigen draai eraan. De een besmeert de taart met de kruidenjoghurt en garneert af met de komkommer, de ander houdt alles apart. Maar op ging het bij iedereen, en de heren konden maar moeilijk geloven dat dit recept niet uit Ottolenghi kwam. Vandaar mijn initiatief om het dan ook maar te bloggen.

En als ik dan toch blog (tog bloch) kijk ik even verder terug in mijn foto's waarmee ik dit verhaal nog kan verluchten. Wat is de stand van zaken hier? Ik heb na mijn val in augustus nog steeds veel tijd om om me heen te kijken. Donderdag stond ik na het zoveelste bezoek aan de tandarts om half tien in een waanzinnig sprookje, het Wilhelminapark was toverachtig mooi. Langzaam heb ik toen een ronde gemaakt. De schoonheid van de dingen komt zo ontzettend binnen bij mij deze weken. Aan alles viel iets te zien.

Kijk bijvoorbeeld naar het metselwerk bij deze ingang. Daar word je toch helemaal blij van, en dat die mensen allebei altijd die mooie deur en het bovenlichtje niet alleen gehouden hebben maar ook nog zo goed onderhouden maakt het helemaal af.

Maar goed, terug naar het taartje. De bereiding is heel rechttoe-rechtaan. Het schuift mooi in elkaar: terwijl de oven voorverwarmt en de caramel wordt gemaakt kan je de uien snijden en fruiten en de yoghurt en komkommer voorbereiden. Daarna is het inelkaar zetten, bakken, klaar.

Bieten-tarte tatin

Ingrediënten
500-600 gram gare gepofte bieten
20 gram boter
een ruim opgehoopte eetlepel suiker
vier plakjes bladerdeeg
300-400 gram uien (ik had vier kleine) in halve maantjes
wat boter/olie voor het bakken

150-200 ml Griekse yoghurt
een lente-uitje
een takje muntblaadjes
een handje peterselie
een halve knoflookteen fijngesnipperd
wat zeezout

een komkommer
1 el appelazijn
2 el lekkere olijfolie
zout en peper

Bereiding
1. Warm de oven voor op 200 graden. Bak de uien in wat olie en boter. Leg ondertussen de blaadjes bladerdeeg op het aanrecht om te ontdooien. Maak ze aan elkaar vast als ze ontdooid zijn. Snijd eventueel de hoekjes eraf en plak die op de zijde ter hoogte van de naden om een meer ronde vorm te krijgen.
2. Zet een ovenvaste ronde vorm of schaal in de oven met de 20 gram boter in vlokjes en de suiker eroverheen gestrooid. Houd dit goed in de gaten, het moet ongeveer na 15 minuten gecaramelliseerd zijn. Ondertussen kan je de uien en het bladerdeeg in de gaten houden.
3. Haal de vorm uit de oven als de suiker gecaramelliseerd is. Draai de temperatuur omhoog naar 225 graden. Leg de bieten netjes in rondjes erop, top af met de ui en breng op smaak met zout en peper. Dek af met bladerdeeg en prik wat gaatjes.
4. Bak ruim een half uur bij aanvankelijk 225 graden, zet na 20 minuten de oven terug naar 175.
5. Roer de yoghurt aan met de gesnipperde kruiden, knoflook en lenteui en breng op smaak. Snijd de komkommer en richt aan met olie, azijn, zout en peper.
6. Keer de taart voorzichtig, leg zo nodig een stukje terug en serveer warm of lauwwarm. Laat de taart niet afkoelen in de vorm, dan gaat het caramel weer een verbinding met de pan aan.

Opmerking: Voor deze rest gepofte bieten, was oorspronkelijk ongeveer 1 kilo bieten of iets minder nodig. Anderhalf uur in een dichte pa in de oven gepoft, afgekoeld, geschild en in dikke plakken gesneden.

Appelrepen van Dorie

Deze appelrepen zijn een goede manier om de eerste appeloogst te vieren. Heerlijk bij een kopje koffie of thee. Het is een recept uit de rijke keuken, met veel boter en suiker. Voor repen met noten en zonder toegevoegde suiker kan je hier kijken; deze repen zijn eigenlijk boterkoekjes met wat appel.

Aspergeschotel

Best snel nog, ondanks het voorkoken, lekker fris en zomers, met beetgare asperges en een fijne balans tussen romig en fris. Met wat pep van het uitje en een goede ondersteuning voor de seizoenssmaken van nieuwe aardappels en verse asperges. Als je tijd hebt voor het schillen dan kost deze schotel niet al te veel bereidingstijd verder.

Frisse orzo-salade

Deze salade combineert de smaak van warm eten met de frisheid van rauwkost. Dat bereik je door bij het garen van de pasta al het nodige aan smaak toe te voegen zodat de pasta eenmaal afgekoeld begint met een voorsprong. Je bakt eerst een ui en groenten aan, voegt het nodige aan smaakmakers toe en kookt dan de pasta in het mengsel. De inhoud van de pan laat je afkoelen en vermeng je pas dan met de typische salade-ingrediënten.

Ragù: tomaten-gehaktsaus

Een klassieker waarvoor er meer recepten zijn dan korrels zand op het strand. Lekker op warme dagen, op koude dagen, alleen, met een grote groep, voor jong en oud. Dit keer aan een speciale tafel: drie kinderen die ik al van kleinsaf ken, die normaal gesproken op tijd naar bed moesten als ik langs kwam om bij te praten met hun moeder, mijn vriendin. Nu was hun moeder weg, daarom was ik er juist, dus dat gaf een heel andere dynamiek. Om dan niet te veel tijd aan koken kwijt te zijn maakte ik de dag ervoor een grote pan saus. Pasta met rode saus, dat gaat er altijd in!

Kerstbrood

Kerstbrood: het mag hier aan de ontbijttafel niet ontbreken. Het roggemeel geeft een mooie structuur, de nootmuskaat legt een basis onder de andere specerijen en de vulling is flexibel. Zelf gebruik ik wat er over is van het kerstbakken, maar je kunt dus gewoon de noten en gedroogde vruchten nemen die je zelf het beste uitkomen. Het kerstontbijt is vooral traditie voor H, en het was dan ook de huisgenoot dit dit recept jaren geleden al uit ons lijfblad 'Genoeg' opdiepte. Een mooi recept zonder toegevoegde suiker en met veel volkorenmeel, echt in de traditie van dat blad.

Aardbeien shortcakes

Terug van vakantie, er hangt alweer wat nevel in de lucht, alles is rijp, weer wennen thuis, een schooljaar voor ons, de Grote Mailberg op het werk. Boeken kaften, de was weer weg, het huis gelucht. En dan is het vaste prik om ook snel weer naar de boerderij te gaan om verse groente en vooral ook vers fruit te halen. Vorig jaar leverde dat een snelle pruimencake op. Dit jaar een cakeje dat binnen een half uur geserveerd kan worden en dat de smaak van de simpele aardbei tot grote hoogten tilt.

Witte soep: soep van lichte groenten

De aroma’s van de stille, onopvallende venkel, selderij, koolrabi, preiwit, of courgette krijgen in deze soep de kans om zonder kleurige opdringerige collega-groentes een lentefeestje te vieren. Citroen of limoen maken hem af, maar het meest is deze soep eigenlijk gebaat bij de toevallige combinatie van wat er aan lichtgetinte groenten in de ijskast te vinden zijn. Na een blogpauze die langer was dan ik had gedacht pak ik de draad weer op en begin ik bij de recepten die nog lagen te wachten; deze soep is het hele jaar door goed te maken, zeker de witte groentes kennen eigenlijk geen seizoen. Er is altijd wel aanbod.

Koken in vakantiehuisjes

In deze blog geef ik wat voorbeelden voor als je rustig en gezellig wilt koken en eten in een huisje. Geen culinaire hoogstandjes, maar ook geen opgewarmde blikjes met niks. Ik doe dat aan de hand van onze damesweekends. Ieder jaar gaan wij met zijn vieren ergens in Nederland een weekend naar een huisje. Wij, dat zijn vier vrouwen die tussen 1988 en 1996 een studentenhuis onveilig maakten toen ze aan de UvA studeerden. 'Onveilig' is de verkeerde term. In geen enkel ander gezelschap voel ik me zo veilig als met deze drie dames.

Kool in plakken gebakken

Binnen een half uur eten op tafel, en dan ook nog in een vorm dat iedereen zijn bord leeg eet. Dat is toch vaak de dagelijkse uitdaging. Dit is een methode die weinig tijd kost en vooral ook heel weinig aandacht. Je schuift de kool in de oven, keert hem een keer halverwege, en hebt verder je handen vrij voor andere dingen.

Dessertchocoladecakejes

Dit is een perfect recept. Bak het in kleine vormpjes en je krijgt een soort gebakken chocolademousse die het tegen iedere bonbon op kan nemen. Sterker nog, ik zou iedere Leonidasbonbon, ja ook de witte met koffieroom, laten staan voor deze cakejes. Die intense chocolade-ervaring: als dat is wat je zoekt, zoek dan niet verder. Het origineel komt van smitten kitchen en wordt wat groter gebakken, dan zijn het Belgian brownies. Voor mij is deze mini-uitvoering de ultieme maaltijdafsluiter bij een kopje sterke espresso.